Rusalki

Quartet Rusalki presenteert: Roma concert  “Kajone Romale”

Internationaal wereldmuziek kwartet RUSALKI zingt naast hoogtepunten uit haar onuitputtelijk repertoire, Romaliederen uit verschillende landen, een selectie uit hun nieuwe theaterprogramma.
Passie, melancholie en plezier kenmerkt de muziek van de Roma zigeuners.

In haar 17 jarig bestaan verzamelde RUSALKI (Russisch – meerminnen) een repertoire van meer dan 70 (volks)liederen in 30 talen, vaak geleerd van bijzondere mensen die de groep op haar vele reizen ontmoette. De meerstemmige liedjes, canons en klaagzangen worden meestal ‘a capella’ gezongen en soms begeleid door gitaar, accordeon en vanavond door viool. Met behulp van simpele rekwisieten wordt elk nummer een minivoorstelling.

Rusalki was al te zien en te horen op vele festivals in kerken, concertzalen en kastelen door het hele land.

Het kwartet bestaat uit vier zangeressen/actrices:

de Russische Tatiana Lina Kouzovkina, Frouke Flieringa, Saskia Jelsma en de Iers-Nederlandse Peppina Mac Ruairi + Hans Luijcx

Chris Kalsbeek

foto chris kalsbeek pngChris Kalsbeek, zanger en multi-instrumentalist (op onder andere Keltische harp, mandoline, 12-snarige gitaar en  bouzouki ) geeft op eigen wijze invulling aan Keltische muziek. Tijdens zijn optredens worden traditionele ballades afgewisseld met Keltische bewerkingen van pop klassiekers. Zijn debuut cd “Celtic songs and music”, werd zeer enthousiast ontvangen. Hoofdredacteur van het blad “Freeze” Sjouke Nauta, schreef: ” Deze zeer verzorgde cd zorgt er alvast voor dat Chris zich ook als solist moeiteloos in de Nederlandse folktop schaart.”

Over zijn laatste cd “the Lowlands Low” schreef Folkforum: “de beste Keltische productie van eigen bodem sinds jaren.” Het belooft een bijzonder concert te worden.

BalkanLab

foto BalkanLab Zomerfestival 2014-1

BalkanLab ontstond in september 2012 uit een masterclass ‘Sevdah’ onder leiding van Mišo Petrović, gitarist en zanger van de Mostar Sevdah Reunion. Hij liet ons de meest eenvoudige nummers op zoveel mogelijk manieren spelen,  van andere ritmes en/of akkoorden  voorzien en ze zo, met respect voor de herkomst, in een geheel nieuw jasje te steken. En het smaakte naar meer. Een groep muzikanten besloot zo verder samen te musiceren en aldus ontstond BalkanLab. De band zoekt zelf naar materiaal om er een nieuwe sound aan te geven, met de roots stevig in de Balkan,  maar laat zich ook inspireren door muzikanten die zich specialiseerden in muziek uit een bepaald gebied. Zo hebben we het laatste half jaar een programma ontwikkeld in samenwerking met Haytham Safia, udspeler, bekend van o.a. de band ‘No Blues’. Het programma omvat Sefardische muziek uit de Balkan, het Iberisch schiereiland en Noord Afrika. Deze muziek kent vele melodieën die al ontstonden in de middeleeuwen en die in vele windstreken al verschillende interpretaties kregen. Wij brengen ze voor u in stijl, zeker ook met swing en hier en daar een Balkansausje, maar in ieder geval met heel veel plezier.

De ‘harde kern’ van de band bestaat uit vijf leden:

Aisha Harmsen – accordeon
Okke Alkema – basgitaar
Simon Willig – slagwerk
Hans Luijcx – viool
Maja Kuijper – zang

Gayn Sjoege

foto Gayn SjoegeDit muzikale duo bestaat uit Jorris Klaassen op percussie en Erik de Jong op accordeon. Hun eerste ontmoeting was bij de Groningse percussiewinkel Stiggelbout Slagwerk, waar Jorris werkt als reparateur en lasser. Later kwamen zij weer in contact door samen bij gipsy-powerfolkband ‘HoppaH!’ te gaan spelen. Daarin spelen zij overigens nog steeds (zie www.hoppah.nu).

Erik heeft al jaren ervaring met het spelen voor (balfolk-)dansers en vroeg Jorris een paar keer om hem met percussie te begeleiden. Dit is altijd erg goed bevallen en zo zijn ze dit steeds vaker gaan doen. Naast het spelen voor dansers hebben ze ook een luisterrepertoire voor klezmer en muziek van de Balkan (evt. aangevuld met meer muzikanten). Zie www.folkmuzikant.nl voor meer info.

Misirlou band

11391523_10203317336609059_2347806063883351972_nThe Misirlou band bestaat uit vier enthousiaste Amsterdamse vrouwen die Griekse muziek spelen.

De twee zangeressen, Fay Meimaraki en Sofia Porgialidou hebben elkaar een paar jaar geleden ontmoet op de UvA en ontdekten dat ze één passie gemeen hadden: Griekse zang. De kleuren van hun stemmen mixen op een natuurlijke manier erg prettig met elkaar.

Gitarist Vasiliki Karasi is oorspronkelijk een rocker en is begonnen aan een wat meer “traditioneler” repertoire met de Nederlandse cimbalom speler Pit Hermans, die momenteel al 17 jaar Griekse muziek speelt.

Vorig jaar zijn de vier vrouwen bij elkaar gekomen en sindsdien vormen ze een band. Oude en nieuwe nummers, uptempo en gevoelig – hun muziek is voor bij het eten, om gewoon te luisteren, van te genieten en (in de toekomst ook) om op te dansen.

Vaak worden er ook gast spelers uitgenodigd.

La Manouche

foto OK La manouche DSC_1817

La Manouche brengt  een concertprogramma op de planken die doorspekt is van  hartverscheurende liederen  uit de Roma- en Sinti cultuur. Met warme gitaarklanken en temperamentvolle zang wordt de luisteraar meegevoerd met de zigeunerkaravaan. Tijdens  het  concert waant men aan het kampvuur bij de woonwagen. Sentiment, passie en weemoed vormen de rode draad binnen de muziek van La Manouche.

In 2012 is deze groep opgenomen in een boekwerk  en verzamel CD ‘Gypsy Voices  songs from the Romani soul’ . Het is een mondiale uitgave samengesteld door de  Amerikaanse muziekjournalist Donald Cohen. In dit boek staan  prominente figuren zoals Esma Redzepova en Saban Bajramovic. La Manouche staat als enige groep uit Nederland ook in dit album vermeld.

Het repertoire is een melange van gipsyswing á la Django Reinhardt, csardas en rumba flamenca.  Het geluid van La Manouche  kenmerkt zich door geraffineerd samenspel van de twee gitaren, de melodische fraseringen van klarinettist Roelof Posthumus, en  de schilderachtige stem van Mouché Palts: als geen ander kan hij het hart van de luisteraar beroeren. Het publiek wordt ook getrakteerd op virtuoos  snarenwerk van Manito. Zijn naam is een verwijzing naar  de  gitaarlegende ‘Manitas de Plata’. Manito speelt naar eigen zeggen ‘hoe de sterren staan en de wind waait’.

Site  www.lamanouche.nl

Amariszi

540283_393651720659307_100000434486819_1328658_1037445720_nHet twaalfkoppige Amariszi speelde zichzelf drie jaar geleden prominent op de kaart door de Dutch Balkan Blues Contest van het Tilburgse Gipsy Festival te winnen. De concerten van de band tijdens een tournee door Hongarije, Macedonië en Bulgarije in 2013 liepen zo gesmeerd, dat besloten werd uit de live-opnamen een cd samen te stellen. Het meezeulen van de eigen mobiele opnamestudio betaalde zich dubbel en dwars terug, want de geluidskwaliteit van de cd is subliem en de live-energie van de band komt op deze manier volledig tot zijn recht.
Na een korte geluidscollage gaat de plaat in volle vaart van start met het Nederlandstalige Overkant, waarin zangeres Merel Simons meteen de vocale puntjes op de i zet. Gaandeweg het album sta je steeds meer versteld van de manier waarop ze de klankkleur van haar stem kan aanpassen aan stijl en sfeer van elk nummer. Met ondeugende ritmes, Engels- en Franstalige songteksten, dampende bigbandriffs en vuig rockgitaarspel wordt regelmatig gemorreld aan de spelregels van het balkanidioom. De composities, merendeels van de hand van bandleider en accordeonist Kay Krijnen, bieden de instrumentalisten alle gelegenheid om te schitteren. Een dijk van een plaat! (Ton Maas)

Website Amariszi

Bert Hadders

foto Bert  Hadders ukeBert Hadders (2e Exloërmond, 1962) is de voorman van de Veenkoloniale popband De Nozems.

Bert Hadders zingt over de streek waar hij is opgegroeid, de Drents-Groningse Veenkoloniën alsof het een dependence van het Wilde Westen van Amerika betreft

Nummers als ‘De Pekelder Waals’ en de turf-gospel ‘Beloofde Laand’ worden afgewisseld met liedjes over deurwaarders, internetbruiden, slootgravers en vechtersbazen

Hadders breit de boel aan elkaar met sterke verhalen waarvan een aantal met een flinke korrel zout genomen mogen worden.

 

  • De pers over ‘De Coöperoazie’ van Bert Hadders en de Nozems:
  • DvhN: ‘De Bosklopper Tapes is een nieuw hoogtepunt in de streektaalmuziek.’
  • Music Maker: ‘Teksten en melodieën zijn even mooi. Opnieuw een wonderschoon product.’
  • New Folk Sounds: ‘Maar het zijn vooral de teksten in combinatie met de levendige muziek die dit derde album van Hadders en zijn Nozems onnavolgbaar maken.
  • Friesch Dagblad: ‘De liefde voor mensen en muziek druipt van de hele plaat.’

Website Bert Hadders

Trio C tot de derde

triocDe drie musici Carel den Hertog (viool), Coos Lettink (accordeon) en Caspar Terra (klarinet) vormen samen Trio C tot de derde. Ze laten zich inspireren door klezmer, balkan- en zigeunermuziek. Door hun ontembare drang tot improviseren geven ze traditionele melodieën vaak bijzondere en onverwachte wendingen en creëren ze een uniek geluid. Al improviserend spelen ze niet alleen met elkaar, maar ook naar elkaar, door op speelse wijze elkaar muzikaal uit te dagen en te verleiden tot virtuositeit en lyrisch spel. Hun muziek geeft uitdrukking aan zowel euforische vrolijkheid als intens verdriet, en leent zich zodoende voor dansen, maar ook voor dromen. Spelen doen ze overigens overal; verjaardagsfeesten en bruiloften, herdenkingsbijeenkomsten en begrafenissen, theaters, kerken, festivals, in rokerige cafés en straten over de hele wereld.

Website Trio C tot de derde